1.باران که می بارد ، دلم برایت تنگ تر می شود ، راه می افتم ، بدون چتر ! من بغض میکنم ، آسمان گریه
2.صفای دلت را به رخ آسمان میکشم تا به زیبایی مهتابش ننازد .
3.هوا سرد است اما سرما نمیخورم ، تو نگران نباش ، کلاهی که سرم گذاشتی تا گردنم را پوشانده است .
4.کمی زود بود اما دعایت گرفت مادربزرگ ! در اوج جوانی پیر شدم .
5.با تمام مداد رنگی های دنیا ، به هر زبانی که بدانی یا ندانی ، خالی از هر تشبیه و استعاره و ایهام ، تنها یک جمله برایت خواهم نوشت ، دوستت دارم خاص ترین مخاطب خاص دنیا .
6.گاهی تنها ماندن تمرین بدی نیست ، زیرا در همه حال باید منتظر بی وفایی بود .
7.امروز خاطراتت را سوزاندم اما بوی خوش هیزمش بیقرارم کرد .
8.مرا ببخش اگر به تو پیله کرده ام ، قدری طاقت بیاوری پروانه ات میشوم .
9.مرا کجا صدقه کرده ای که مدام بلای بی تو بودن سرم میاد !
10.معنای خوشبختی این است که در دنیا کسی هست که بی اعتنا به نتیجه ، دوستت دارد .
11.کفشهایم که جفت میشوند دلم هوای رفتن میکند ، من کودکانه بیقرار تو میشوم بی آنکه فکر کنم چه کسی دلتنگ من خواهد شد .
12.از ساختار دنیا اطلاع زیادی ندارم ولی ، من هم دوست داشتم دنیای کسی باشم .
13.آدمی را دیدم با سایه ی خود درد و دل میکرد ! چه رنجی میکشد او وقتی هوا ابریست .
14. قدر سکوتم را در بهار نگاهت دریاب ، که به اندازه ی سکوتم ، به یادتم !
15.قبر منو خیلی بزرگ بسازین ، چون یه دنیا آرزو با خودم به گور میبرم !
16.یه قلم بر میدارم و دورت خط میکشم و مینویسم این بی معرفت دنیای منه .
17.دوستی میوه ی درختانی است که در روح غنی عشق کاشته میشود و با مراقبت محبت آمیز و درک متقابل پرورش می بایند .
18.تا تو هستی که دستانم را بگیری ، آرزو میکنم هر روز زمین بخورم ! کاش تابستانها هم برفی بود .
19.و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد / و برف نا امیدی بر سرم یک ریز می بارد / چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟/ چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
20. دوستی میوه ی درختانی است که در روح غنی عشق کاشته میشود و با مراقبت محبت آمیز و درک متقابل پرورش می بایند .